Urwanie głowy w robocie, ale nic dziwnego, jak się pracuje w portalu o piłce nożnej i biorąc pod uwagę, że zaczęło się EURO. Z racji tego, że testuję nowe funkcje (część z nich sam napisałem ;)), aktywniejszy jestem na moim blogu na OleOle, a każdy mój dzień jest podobny - wstajemy o 3 rano, do roboty, oglądamy mecze transmitowane w sieci przez chińską telewizję, odrabiamy w polu 8 godzin (w międzyczasie lunch), potem powrót do domu, trochę czasu na hobby (o tym poniżej) i lulu.

Moje nowe hobby jest dosyć nietypowe - nie miała baba kłopotu, kupiła sobie prosię Znaczy zacząłem się chińskich krzaczków uczyć. Bo czemu nie? Dorwałem na Googlu listę chińskich znaków posortowanych według częstości występowania w tekście i kolejno je wkuwam, wychodząc z dwóch założeń:

1. Nigdy nie wiadomo, co się przyda za 10-20 lat (a że chińska gospodarka się rozwija błyskawicznie, to tym bardziej)
2. Jak już się wkuwa, to najlepiej tak, żeby jak najszybciej mieć jakiś z tego użytek. Według statystyk 100 najczęściej występujących chińskich krzaczków daje 42% rozumienia tekstu, kolejne 100 podwyższa wynik do 55%, a w sumie 600 najczęstszych znaków daje 80% rozumienia. Wystarczy, żeby móc się spytać o drogę do kibla i zamówić w knajpie coś więcej niż pieprz

Na razie zapamiętałem jakieś 20 Rozumienie tekstu: 0%
Teraz będzie o owcy. A w zasadzie o dwóch owcach. Obie są białe, włochate, mięciutkie i milutkie a jedna jest do tego elektryczna.

Na tej elektrycznej śpię, a “normalną” się przykrywam.

Wełniane koce elektryczne to naprawdę miła rzecz, chociaż prawdę powiedziawszy to zasilacz od laptopa rozgrzewa łóżko lepiej niż taki koc.

Ale nad ranem jak znalazł - jak się tylko zbiorę na odwagę, żeby się wychylić i pstryknąć przełącznik.

Tyle nowego u mnie.

Przenoszą wielki browar Lion Red z Newmarket w okolice mojej roboty. Bardzo bliskie okolice - prawdę mówiąc, będzie po drugiej stronie ulicy Trochę to jeszcze, niestety potrwa, bo planowane otwarcie nowego browaru to maj 2010.

Z okazji budowy tego browaru przyszedł do nas jeden z budowlańców i bardzo przepraszał, że budowa i w ogóle… i że będą teraz jakieś słupy wbijać, więc będzie głośno, ale jakby się coś działo to proszę, jego wizytówka + druga do samego szefa całej budowy i jakby co, to bez krępacji proszę dzwonić

Pan budowlaniec skorzystał z okazji, żeby sobie z nami porozmawiać (”widziałem waszą stronę w sieci, bardzo fajna, a ten browar to akurat na mistrzostwa świata otworzą, więc będzie jak znalazł, haha”, itd).

Jak widać, kultura budowlana w Nowej Zelandii jest ciut odmienna od polskiej.

Jedna tylko wada tej wizyty: ŁUP! ŁUP! ŁUP! ŁUP! ŁUP! ŁUP! całymi dniami teraz.

Congratulations.

We are very pleased to confirm that your Expression of Interest has been selected from the Pool for further consideration.

We will conduct some preliminary checks of the information you have provided to determine whether your claim is accurate. Following this checking, you may be invited to apply for residence in New Zealand.

We wish you all the best with your Expression of Interest.

No dobrze, że wlazłem na ich stronę i sprawdziłem, bo bym pewnie ze dwa miesiące jeszcze czekał na informację od nich…

Work Permit dali mi po 9 dniach, oby tak samo było z pozwoleniem na pobyt stały…

W sobotę wybrałem się w końcu na Otara Market, to słynne miejsce tętniące kulturą wyspiarską, polecane wszystkim turystom, no po prostu jedna z największych atrakcji turystycznych Auckland i okolic.
I cóż takiego ujrzałem? Placyk 100×100 metrów, 6 rzędów straganów, a “tradycyjnych” wyspiarskich towarów całe 3 stragany (z tego jeden z kokosami). Oprócz tego wszechobecne na całym świecie chińskie stoiska z tandetą, sprzedające zawsze i wszędzie to samo.
Obszedłem całość w 20 minut i pomyślałem, że to może tak, jak na Stadionie w Warszawie - wszystko rozciągnięte na wielkiej przestrzeni, zanim dojdziesz do właściwego Stadionu, musisz się przebić przez handlarzy mających mniej szczęścia kasy handlarzy i że ja tak naprawdę to na Otara Market wcale jeszcze nie jestem.
Dla pewności zacząłem śledzić “tubylców”, czy aby przypadkiem nie kierują się w inne miejsce. Nie - co najwyżej do samochodów leźli. Obszedłem więc dookoła całe Otara City Centre (kolejna dumna nazwa, no proszę ja was) - nic.
Wróciłem więc do “atrakcji turystycznej”, zrobiłem te nędzne kilka zdjęć (lezą na Flickra właśnie) i wróciłem do domu.

Wniosek z tego jest jeden - to, co jest uważane przez “opinię publiczną” za atrakcję turystyczną, to “opinia publiczna” może sobie wsadzić. Ja znalazłem wiele fantastycznych miejsc, o których przewodniki w ogóle nie piszą. I tam zapraszam!

Aha, wrzuciłem też w końcu kilka zdjęć ostatniej tęczy, tak na lekką zachętę

NZ Herald: Working holiday deal signed with Poland

Nowa Zelandia i Polska podpisały porozumienie w sprawie “working holiday”. Teraz każdy Polak i każdy Kiwus w wieku 18-30 lat może przyjechać na rok do drugiego kraju i dostać od ręki pozwolenie na pracę.

Bardzo więc proszę się nie ociągać, tylko wsiadać w samolot i przybywać do tego pięknego kraju.
No dobra… możecie poczekać do września, bo wtedy to porozumienie wejdzie w życie, no i zrobi się cieplej

Poland National Football Team - News, Scores, Videos and Results for Polish Soccer Team

Posted using ShareThis

A tak sobie tylko testuję nowe bajery na OleOle

Powoli odsypiam wariacki okres w robocie, kiedy to pracowałem po 12-13 a nawet raz się zdarzyło, że 16 godzin na dobę. Dlatego też wpisy pojawiały się tak rzadko. Teraz mam jedną wymówkę mniej, więc powinno się tu zacząć więcej dziać

Tydzień temu wszyscy dookoła świętowali Anzac Day (to znaczy świętowali po kiwusku - tak, że nic nie zauważyłem :D) natomiast wszyscy w firmie, na trzy dni przed premierą, mieliśmy na głowie najwięcej roboty. Za to teraz “odrabiam” zaległy dzień, szef dorzucił gratis wolny poniedziałek, czyli po prostu długi weekend majowy

Jeszcze przez moment o robocie: zerknijcie na http://www.oleole.com i oceńcie sami, czy moje przesiadywanie w robocie przyniosło jakiś efekt. Mi osobiście ta strona się podoba, co jest zjawiskiem rzadkim przy wykonywaniu przeze mnie jakiejkolwiek pracy.

Kiedy tak siedziałem i pracowałem, nowozelandzkie lato stwierdziło, że mogę się w takim razie wypchać i sobie poszło. Teraz króluje jesień w postaci ulew. Ale ulewy w Polsce to są jakieś popierdółki w porównaniu z tym czymś tutaj. A właściwie weźcie sobie taką całodniową polską ulewę, skompresujcie do 30 sekund i macie ulewę nowozelandzką. Bo to dokładnie tak wygląda: prysznic, w zasadzie ściana deszczu przez jakieś 30 sekund i znowu słońce. I tak co jakieś 30-40 minut.

Za to tęcze są cudne. Szkoda, że mi aparat gdzieś wcięło (no dobra, cztery dni wolnego, to w końcu posprzątam w pokoju :P) bo bym mógł zrobić naprawdę rewelacyjne zdjęcia.

Ale fear not - przez najbliższe 4 miesiące będę miał aż nazbyt wiele okazji do robienia zdjęć deszczu (i oby również tęczom).

Dzisiaj stuknęło mi 2.5 krzyżyka, 1/4 stulecia, statystycznie rzecz biorąc 1/3 życia (chociaż biorąc pod uwagę mój “zdrowy” styl życia to tak pewnie bliżej połowy).

20 kwietnia

* Międzynarodowy Dzień Wolnej Prasy
* Dzień Pracowników Przemysłu Włókienniczego, Odzieżowego i Skórzanego

Urodzili się

* 1633 - Go-Komyo, cesarz Japonii (zm. 1654)
* 1727 - Tadeusz Kuntze, polski malarz (zm. 1793)
* 1745 - Philippe Pinel, francuski psychiatra (zm. 1826)
* 1800 - Wojciech Korneli Stattler, polski malarz (zm. 1875)
* 1807 - Wincenty Pol, polski poeta, geograf (zm. 1872)
* 1808 - Napoleon III Bonaparte, prezydent i cesarz Francji (zm. 1873) (hmmm… wiedziałem, że Mahomet - którego, by the way, na tej liście żywcem skopiowanej z Wikipedii nie ma, ale że Napoleon?)
* 1839 - Karol I Hohenzollern-Sigmaringen, król Rumunii (zm. 1914)
* 1846 - Wiaczesław Plehwe, rosyjski polityk (zm. 1904)
* 1873 - Wojciech Korfanty, polski polityk, przywódca powstań śląskich (zm. 1939)
* 1889 - Adolf Hitler, niemiecki polityk, działacz nazistowski, kanclerz III Rzeszy (zm. 1945) (najbardziej znany z całej tej gromadki)
* 1893 - Harold Lloyd, amerykański aktor (zm. 1971)
* 1893 - Joan Miró, hiszpański malarz, grafik, rzeźbiarz (zm. 1983)
* 1894 - Martinus Nijhoff, holenderski poeta (zm. 1953)
* 1895 - Henry de Montherlant, francuski pisarz (zm. 1972)
* 1897 - Jerzy Petersburski, polski kompozytor (zm. 1979)
* 1901 - Michel Leiris, francuski pisarz (zm. 1990)
* 1903 - Wojciech Nierychlewski, błogosławiony, polski duchowny katolicki (zm. 1942)
* 1904 - Bruce Cabot, amerykański aktor (zm. 1972)
* 1904 - George Stibitz, amerykański matematyk, fizyk (zm. 1995)
* 1905 - Hanna Januszewska, polska pisarka (zm. 1980)
* 1905 - Jerzy Modzelewski, polski duchowny katolicki, biskup warszawski (zm. 1986)
* 1908 - Lionel Hampton, amerykański wibrafonista i perkusista jazzowy (zm. 2002)
* 1909 - Witold Krzemieński, polski kompozytor, dyrygent (zm. 2001)
* 1910 - Jan Dobraczyński, polski pisarz (zm. 1994)
* 1911 - Kukrit Pramoj, tajlandzki polityk, premier Tajlandii (zm. 1995)
* 1916 - Wiera Gran, polska aktorka kabaretowa, piosenkarka (zm. 2007)
* 1918 - Kai Siegbahn, szwedzki fizyk, laureat Nagrody Nobla
* 1919 - Józef Ponitycki, polski satyryk, scenarzysta filmowy (zm. 1980)
* 1926 - Wojciech Barański, polski generał, wiceprezes PKOI
* 1927 - Karl Alexander Müller, szwajcarski fizyk, laureat Nagrody Nobla
* 1934 - Bogumił Ferensztajn, polski polityk, minister gospodarki przestrzennej i budownictwa (zm. 1996)
* 1936 - Alfons Burbon, książę Andegawenii, legitymistyczny pretendent do tronu Francji (zm. 1989)
* 1937 - Krystyna Rodowska, polska poetka, krytyk literacki, tłumaczka
* 1939 - Gro Harlem Brundtland, norweski polityk, premier Norwegii
* 1941 - Józef Michalik, polski duchowny katolicki, arcybiskup przemyski, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
* 1941 - Ryan O’Neal, amerykański aktor
* 1945 - Gregory Olsen, amerykański przedsiębiorca, kosmiczny turysta
* 1946 - Wojciech Gierłowski, polski reżyser lalkowy (zm. 2007)
* 1949 - Massimo D’Alema, włoski polityk, premier Włoch
* 1949 - Jessica Lange, amerykańska aktorka
* 1950 - Aleksandr Lebiedź, rosyjski generał, polityk (zm. 2002)
* 1956 - Peter Chelsom, brytyjski reżyser filmowy, aktor
* 1959 - Stephen Harper, kanadyjski polityk
* 1960 - Janusz Jojko, polski piłkarz, bramkarz, reprezentant Polski
* 1963 - Romuald Wiśniewski, polski rzeźbiarz
* 1964 - Urszula Kryger, polska śpiewaczka operowa (mezzosopran)
* 1964 - Crispin Glover, amerykański aktor, malarz, muzyk
* 1967 - Mike Portnoy, amerykański perkusista (no proszę, perkusista Dream Theater…)
* 1970 - Adam Wójcik, polski koszykarz, reprezentant Polski
* 1972 - Carmen Electra, amerykańska aktorka
* 1979 - Jussi Hautamäki, fiński skoczek narciarski
* 1981 - Sylwia Pycia, polska siatkarka, reprezentantka Polski
* 1983 - moi

Zmarli

* 1194 - Odon poznański, książę poznański i kaliski (ur. pomiędzy 1141 a 1149)
* 1313 - Bolesław II mazowiecki, książę mazowiecki (ur. po 1251)
* 1314 - Klemens V, papież (ur. ok. 1260)
* 1558 - Jan Bugenhagen, niemiecki teolog, norbertanin (ur. 1485)
* 1693 - Claudio Coello, hiszpański malarz (ur. 1642)
* 1706 - Hieronim Lubomirski, hetman wielki koronny, hetman polny koronny, wojewoda krakowski, podskarbi wielki koronny, marszałek nadworny koronny (ur. 1647)
* 1769 - Pontiac, wódz Indian Ottawa (ur. ok. 1720)
* 1812 - George Clinton, amerykański polityk, wiceprezydent USA (ur. 1739)
* 1838 - Nikołaj Nowosilcow, rosyjski polityk (ur. 1768 )
* 1869 - Carl Loewe, niemiecki kompozytor, śpiewak (ur. 1796)
* 1872 - Ljudevit Gaj, chorwacki działacz polityczny, poeta (ur. 1809)
* 1912 - Bram Stoker, irlandzki pisarz (ur. 1847)
* 1918 - Ferdinand Braun, niemiecki fizyk, laureat Nagrody Nobla (ur. 1850)
* 1921 - Teresa Ciszkiewiczowa, polska lekarka (ur. 1848 )
* 1926 - Gaudentius Orfali, palestyński biblista katolicki, archeolog, franciszkanin (ur. 1889)
* 1932 - Giuseppe Peano, włoski matematyk (ur. 1858 )
* 1944 - Dominik Witke-Jeżewski, polski kolekcjoner (ur. 1862)
* 1945 - Wacław Sieroszewski, polski pisarz (ur. 1858 )
* 1947 - Chrystian X Glücksburg, król Danii (ur. 1870)
* 1951 - Ivanoe Bonomi, włoski polityk, premier Włoch (ur. 1873)
* 1953 - Erich Weinert, niemiecki poeta (ur. 1890)
* 1970 - Paul Celan, austriacki poeta pochodzenia żydowskiego (ur. 1920)
* 1982 - Archibald MacLeish, amerykański poeta (ur. 1892)
* 1985 - Charles Francis Richter, amerykański geofizyk (ur. 1900)
* 1986 - Aleksiej Arbuzow, rosyjski dramaturg (ur. 1908 )
* 1991 - Steve Marriott, brytyjski muzyk, aktor (ur. 1945)
* 1991 - Sean O’Faolain, irlandzki pisarz (ur. 1900)
* 1991 - Don Siegel, amerykański reżyser filmowy (ur. 1912)
* 1992 - Benny Hill, brytyjski aktor, komik (ur. 1924)
* 1994 - Jean Carmet, francuski aktor (ur. 1920)
* 1995 - Milovan Đilas, jugosłowiański polityk, pisarz, wiceprezydent Jugosławii (ur. 1911)
* 1996 - Christopher Robin Milne, brytyjski pisarz, syn A. A. Milne (ur. 1920)
* 1998 - Octavio Paz, meksykański poeta, laureat Nagrody Nobla (ur. 1914)
* 1998 - Zdzisław Zawadzki, polski gitarzysta basowy zespołów: Breakout i Perfect (ur. 1952)
* 1999 - Eric Harris i Dylan Klebold, oraz ich 13 ofiar w Columbine
* 2003 - Bernard Katz, angielski biofizyk, laureat Nagrody Nobla (ur. 1911)
* 2003 - Daijiro Kato, japoński motocyklista wyścigowy (ur. 1976)
* 2004 - Lizzy Mercier Descloux, francuska piosenkarka (ur. 1956)
* 2005 - Zygfryd Blaut, polski piłkarz, reprezentant Polski (ur. 1943)
* 2006 - Wolfgang Unzicker, niemiecki szachista, arcymistrz (ur. 1925)
* 2006 - Migueal Zacarias, meksykański reżyser filmowy (ur. 1905)
* 2007 - Fred Fish, amerykański programista komputerowy (ur. 1952)
* 2007 - Andrew Hill, amerykański pianista jazzowy (ur. 1931)
* 2007 - Jan Kociniak, polski aktor (ur. 1937)

Wydarzenia w Polsce

* 1920 - W Hajdukach Wielkich został założony klub sportowy Ruch Chorzów
* 1936 - Prezydent Ignacy Mościcki wydał dekret o utworzeniu Funduszu Obrony Narodowej
* 1970 - Władysław Gomułka został odznaczony Orderem Lenina.
* 1971 - Powstał klub piłkarski GKS 71 Tychy.

Wydarzenia na świecie

* 1653 - Rozwiązano Długi Parlament. Rozpoczęła się dyktatura Olivera Cromwella.
* 1792 - Wybuchła wojna francusko-austriacka. Do Austrii dołączyły Prusy a w następnym roku Anglia, Holandia, Hiszpania i Sardynia.
* 1862 - Ludwik Pasteur i Claude Bernard przeprowadzili pierwszy udany test pasteryzacji.
* 1876 - W Bułgarii wybuchło powstanie przeciw Turcji.
* 1898 - Rozpoczęła się wojna amerykańsko-hiszpańska.
* 1920 - W Sevres pod Paryżem podpisano traktat pokojowy pomiędzy państwami ententy a Turcją.
* 1920 - Rozpoczęły się VII Letnie Igrzyska Olimpijskie w Antwerpii.
* 1924 - Ogłoszono konstytucję turecką modernizującą kraj i znoszącą poligamię.
* 1949 - W Paryżu utworzono Światową Radę Pokoju.
* 1968 - W miejscowości Tastrup w Danii odbył się pierwszy koncert zespołu Deep Purple, występującego jeszcze pod szyldem Roundabout.
* 1986 - NBA: Michael Jordan ustanowił osobisty rekord 63 punktów w jednym meczu.
* 1992 - Na stadionie Wembley w Londynie odbył się koncert The Freddie Mercury Tribute Concert w celu złożenia hołdu zmarłemu na AIDS wokaliście grupy Queen, Freddiemu Mercury’emu.
* 1999 - Miała miejsce masakra w amerykańskiej szkole średniej Columbine, w której zginęło 15 osób.

Poprzedni wieczór i większość dzisiejszego dnia spędziłem na bardzo dorosłych rozrywkach - grałem z Pablo i Julią (dla przypomnienia: moimi poprzednimi flatmates) w: Monopoly. Life i Risk. Czyli rozrywka na poziomie

OK, idę dalej żyć

Jeszcze zanim przyjechałem do Nowej Zelandii, wiele słyszałem o tutejszych dentystach, głównie w kontekście tego, ile kosztuje wizyta u nich. Przezornie więc wyleczyłem zębiszcza przed podróżą.

Niestety zębiszcza wytrzymały tylko pół roku, po czym pół jednego odpadło. Na szczęście (w nieszczęściu) był to akurat ząb martwy, po leczeniu kanałowym, bo bym chyba zdechł z bólu. Zaniepokojony bardziej przyszłością mojego portfela niż paszczęki, dopytałem się ludzi z roboty i odrobinę struchlałem, kiedy usłyszałem, że “przyjemność” pobytu u dentysty będzie mnie kosztować od 300 do nawet 700 (według jednego z Chińczyków) dolarów.

Cóż jednak robić…? Dziura w zębie irytuje, zostawić nie mogę, bo się całkiem rozleci, trudno, najwyżej nie będę jadł przez parę dni (w sumie to też zależy od dentysty ;)). Udałem się więc dzisiaj do pobliskiej przychodni. Na wstępie musiałem wypełnić ankietę medyczną, po czym usiadłem sobie w fotelu i czekałem koło 20 minut (zapamiętać, bo to istotne :P). Potem przyszedł miły pan dentysta (potem okazało się, że tylko pomocnik), zaprowadził na fotel, no i się zaczęło.

Pierwsza rzecz - telewizor! Może ja jakiś zacofany w PLu byłem, ale z oglądaniem telewizji na fotelu dentystycznym to się jeszcze nie spotkałem. Potem miła pani dentystka (prawdziwa się okazało ;)) kazała mi otworzyć paszczękę, założyła mi na nos okulary przeciwsłoneczne (żeby mnie światło z lampy nie raziło) i… teraz będzie najlepsze: po 10 minutach było po wszystkim! A, tak przy okazji to jeszcze w tak zwanym “międzyczasie” rentgena zęba mi zrobili. Dwa razy dłużej siedziałem w poczekalni niż na fotelu! I jeszcze sobie telewizję mogłem pooglądać.

Pani dentystka obejrzała zęby, pochwaliła leczenie kanałowe, powiedziała, że reszta zębów w porządku, zaproponowała koronkę (do wyboru: złoto albo kolor naturalny, aż chyba sobie zafunduję złotego zęba :D) i najmniej przyjemna część wizyty - płacimy przy kasie.

Pogłoski o mojej śmierci na skutek zawału przy ujrzeniu rachunku okazały się mocno przesadzone i wizyta kosztowała mnie “jedynie” 140$. W porównaniu do cen w Polsce to może być szokujące (w bezpośrednim przeliczeniu ponad 250 zł), ale tutaj, powiem szczerze, da się przeżyć. No, lepsze to niż te 700$, których się obawiałem.

Pierwsza podstawowa zasada w Auckland - chcesz przeżyć, kup samochód. Bez samochodu nie załatwisz nic. Wszystko jest zbyt daleko, żeby iść na piechotę, rower też odpada, chyba że ktoś bardzo lubi moknąć i być co chwila prawie rozjechanym przez samochody. Komunikacja miejska? Hehe, dobre Autobusy sobie jeżdżą, niby można wszystko sprawdzić na sieci, ale trasy ewentualnej podróży są zupełnie inne w zależności od godziny, więc wystarczy, że w sklepie, urzędzie czy gdziekolwiek będziesz 10 minut dłużej niż zakładał plan i nagle się okaże, że zamiast jechać przez Otahuhu jedziesz przez CBD i to zupełnie innymi autobusami. A nie sprawdzisz tego przecież bez dostępu do sieci.

Samochód jest więc tutaj niezbędny do wszystkiego - do zakupów, do jeżdżenia do pracy, no po prostu do życia. Jako, że każdy wychodzi z tego założenia, Auckland ma jeden z najwyższych na świecie stosunek liczby samochodów do liczby mieszkańców. Korki są przerażające, ale na szczęście większość ludzi korzysta z głównych tras przelotowych, więc szybko można opracować trasy zastępcze.

Jeśli chodzi o kulturę na drodze, to wciąż nie mogę otrząsnąć się z szoku - jeśli sygnalizujesz, że chcesz zmienić pas, ludzie ci tutaj ustąpią! Kiedy pasy się łączą, każdy grzecznie jedzie “na zamek błyskawiczny” (dla niezorientowanych w temacie - raz jedzie samochód z jednego pasa, raz z drugiego) i - informacja dla warszawiaków - okazuje się, że jednak się da

Nikt też nie wjeżdża na chama w ostatniej chwili na skrzyżowanie, kiedy wiadomo, że nie będzie w stanie z niego zjechać i nie blokuje drogi poprzecznej.

Bardzo fajnym wynalazkiem jest median flush - szeroki pas po środku drogi pomalowany w równoległe pasy służący zasadniczo do skręcania w prawo. Jest to wygodne zarówno kiedy jedziesz główną drogą i chcesz z niej zjechać (bo wjeżdżasz wtedy na median flush i nie blokujesz drogi tym za tobą), jak i wtedy kiedy chcesz wjechać na główną drogę (bo zamiast czekać, aż z obydwu stron będzie pusto, czekasz tylko, aż będzie wolne z prawej, po czym wbijasz się na median i czekasz, aż z lewej będzie wolne).

Teraz trochę o tym, co może być uciążliwe - przede wszystkim sygnalizacja świetlna. Nowa Zelandia nie dorobiła się jeszcze schematu świateł po tytułem: czerwone, czerwone+żółte, zielone, żółte, czerwone. Tutaj jest to: czerwone, zielone, żółte, czerwone. Czyli z zaskoczenia nagle możesz jechać, co oczywiście powoduje często zagapienie i cały rząd samochodów grzecznie sobie stoi na zielonym.

Oprócz tego odrobinę upierdliwe jest olewanie kierunkowskazów. Jako, że zgodnie z przepisami samochód skręcający w prawo ma pierwszeństwo przed skręcającym w lewo (bo przepuszcza się samochód z prawej), ale samochód skręcający w prawo musi ustąpić samochodom jadącym prosto - wielu kierowców po prostu nie sygnalizuje, że będzie skręcać w lewo i skręcają “na partyzanta”.

Teraz o klaksonach. Klaksony generalnie służą do wyrażenia swojego niezadowolenia z faktu stania w korku. Oczywiście korka to nie rozładuje, ale zawsze jest to jakaś rozrywka…

Kolejna rzecz to komórki. Tak, drogie dzieci, tutaj nie tylko nie ma zakazu rozmawiania przez komórki, ale rząd apeluje do kierowców, żeby raczyli się powstrzymać od czytania i wysyłania smsów podczas jazdy

Generalnie jednak jazda samochodem jest tutaj lekka, łatwa i przyjemna. Nawet jazda po lewej stronie nie jest specjalnym problemem i osobiście uważam, że jest to bardziej naturalne od jeżdżenia po lewej. Zwłaszcza na rondach nie ma problemu.

A, jeszcze jedno… Litr benzyny kosztuje tutaj tyle, co paczka Tic-taków czy gazeta codzienna